12 maja 2018 r. zmarła
Eleonora Długosz,
pierwsza osoba,
którą Stowarzyszenie Przyjaciół Kaczor i Okolic
obdarzyło tytułem
„Honorowego Członka Stowarzyszenia”.
Eleonora Długosz urodziła się 24 grudnia 1928 r. w Margoninie w rodzinie Wincentego i Witosławy Zaczyńskich. Tu w 1935 rozpoczęła naukę przerwaną wybuchem II Wojny Światowej. Naukę kontynuowała po wojnie.
W czasie okupacji kierowana była przez Niemców do pracy: do opieki nad dziećmi, jako pomoc bufetowej w restauracji w Margoninie, a jesienią 1944 r. (nie mając jeszcze 16 lat) zabrana do kopania okopów i rowów przeciwpancernych w okolicach Łodzi.
Do Margonina wróciła pieszo, po wyzwoleniu w lutym 1945 r. Po kilku dniach zgłosiła się na ochotnika do pracy w radzieckim szpitalu polowym, jako sanitariuszka, gdzie pracowała do maja 1945 r.
W szpitalu zaraziła się tyfusem, który przeniosła do domu. Chorowała wówczas cała jej rodzina. Wszyscy znaleźli się w szpitalu w Szamocinie.
Eleonora Długosz (wtedy jeszcze Zaczyńska) po wojnie planowała osiedlić się w Szczecinie. Tu podjęła naukę, a na utrzymanie zarabiała szyciem.
W czasie wizyty w domu w czerwcu 1948 r., na weselu kuzynki, poznała swego przyszłego męża – Jana Długosza. Tego samego roku odbył się ich ślub.
W pierwszą wspólną podróż wyjechali – do Wrocławia, na Wystawę Ziem Odzyskanych.
Państwo Długoszowie osiedlili się w Szamocinie, gdzie urodziło się troje z ich pięciorga dzieci.
Przez pierwsze lata małżeństwa pani Eleonora zajmowała się dziećmi i domem, dorabiała też krawiectwem. W latach 1952-1953 pracowała w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Chodzieży, jako referent gospodarki mieszkaniowej, dojeżdżając do pracy pociągiem z Szamocina.
W 1953 r., w związku z pracą męża, Jana Długosza, młoda rodzina przeprowadziła się do Kaczor. W Kaczorach urodziło się kolejnych dwoje dzieci.
W Kaczorach w latach 1956 – 1957 E. Długosz była kierownikiem Gospody Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. Od 1.11.1957 r. do 30.08.1976 r. była kierownikiem Biblioteki Gminnej w Kaczorach. Pracując w bibliotece, założyła teatr amatorski, pracowała społecznie z dziećmi i młodzieżą, była założycielką Koła Gospodyń Wiejskich w Kaczorach, którego była wieloletnią przewodniczącą.
Z wielką pasją zajmowała się organizowaniem różnych kursów dla kobiet, konkursów czytelniczych, pokazów. W tym też czasie organizuje w Kaczorach „wczasy pod gruszą”, zachęcając wiele kaczorskich rodzin do przyjmowania wczasowiczów, wynikiem czego wieś Kaczory w 1970 r. zajmuje II miejsce w kraju w konkursie na „Najlepszą wieś letniskową” Prowadziła również stołówkę dla wczasowiczów, zyskując sympatyków swojej kuchni na wiele lat.
/167/ 13.5.2018
